Masaż bańką chińską

Masaż bańką chińską jest zabiegiem fizykalnym, który łączy w sobie starożytną medycynę chińską z doświadczeniami współczesnej wiedzy medycznej.
Bańki chińskie są specjalną odmianą baniek wykonanych z gumy. W przeciwieństwie do baniek szklanych, w których próżnia wytwarzana jest przy użyciu spirytusu i ognia, ich użycie jest bardzo łatwe i bezpieczne. Zassanie bańki gumowej polega na uciśnięciu jej wierzchołka i przystawieniu do wybranego punktu na ciele.
Tworzywo, z którego wykonane są bańki, pozwala na przystawienie ich prawie w każdym miejscu, bez względu na kształt powierzchni. Łatwość użycia oraz bezpieczeństwo użycia, sprawiają, że masaż bańką chińską zdobywa sobie coraz większą liczbę zwolenników.

I. Teoria oddziaływania terapii bańką chińską

Istotą postępowania terapeutycznego oparta jest na wytworzeniu w bańkach podciśnienia wynoszącego zazwyczaj ok. 0, 2 atmosfery, co powoduje wessanie skóry do wnętrza bańki. Podciśnienie wytworzone w bańce w sposób mechaniczny podrażnia znajdujące się w skórze receptory, zakończenia nerwowe i naczynia krwionośne. Na skutek takich ukierunkowanych działań dochodzi do poprawy zakłóconej uprzednio czynności określonego narządu wewnętrznego bądź układu czynnościowego związanego z tą strefą skóry, na którą oddziaływujemy bańkami.

W przypadku masażu antycellulitowego mamy do czynienia, z co najmniej dwiema drogami oddziaływania. Po pierwsze działamy bezpośrednio na naczynia krwionośne położone w tkance podskórnej. Krew bierze udział w przenoszeniu tlenu z płuc do tkanek, a dwutlenku węgla z tkanek do płuc. Uczestniczy w dystrybucji substancji odżywczych, hormonów i witamin do tkanek a produktów przemiany materii z tkanek do narządów wydalniczych. Wywołane przekrwienie w naczyniach skórnych doprowadza do wzmożonej przemiany materii w skórze, a co za tym idzie przyspieszonego wydalania niepożądanych produktów zalegających w tkankach oraz dowozu do tkanek substancji niezbędnych do prawidłowego ich funkcjonowania.

Po drugie na drodze oddziaływań odruchowych, związanych z tzw. unerwieniem segmentarnym skóry, mięśni i narządów wewnętrznych. Teoria ta zakłada, że każdy bodziec (impuls, stymulacja), z którym mamy do czynienia w dowolnym miejscu organizmu jest odbierany przez pozostałe elementy ustroju, co dzieję się na drodze tzw. łuku odruchowego. Innymi słowy skóra, mięśnie, narządy wewnętrzne i tkanka nerwowa tworzą system wzajemnych powiązań, które na siebie oddziaływują. Ponieważ w tkance skórnej i mięśniowej znajduje się wiele różnego typu receptorów (zakończeń nerwowych), to odbierane przez nie bodźce, przesyłane są przez układ nerwowy do powiązanych z nimi narządów wewnętrznych. Zatem bodziec wywołany przez bańkę chińską, postawioną na odpowiednim receptorze lub strefie odpowiadającej np. układowi wydalniczemu, wywołać może na drodze odruchu pobudzenie tego układu do lepszej pracy.

Oddziaływanie odruchowe odbywa się także na drodze powiązań energetycznych, jak zakłada tradycyjna medycyna chińska, istnieje 12 par meridianów (południków energetycznych), na przebiegu, których znajdują się punkty energetyczne. Zablokowanie przepływu energii w meridianach może być udrożnione po przez stymulacją odpowiednich punktów. Postawienie bańki w danym punkcie doprowadza do poprawy przepływu energii i co za tym idzie funkcjonowania narządu związanego z danym meridianem.

II. Wskazania.

  • stres i przemęczenie
  • zapalenie oskrzeli, płuc i opłucnej z wyjątkiem zapalenia spastycznego.
  • bóle mięśni i stawów
  • cellulit
  • rwa kulszowa i inne nerwobóle
  • infekcje wirusowe przebiegające bez gorączki
  • ogólne osłabienie organizmu

Przeciwwskazania

  • wysoka gorączka
  • kurcze i stany spastyczne
  • spastyczne zapalenie oskrzeli
  • żylaki i zakrzepowe zapalenie żył
  • znaczne obrzęki skóry i tkanki podskórnej
  • choroby zakaźne skóry
  • wysiękowe zapalnie stawów
  • zaburzenia krzepliwości krwi
  • skłonności do wylewów podskórnych,
  • menstruacja
  • ból brzucha
  • ciąża
  • Baniek nie stosuje się w miejscach, gdzie jest niewiele mięśni i tkanki tłuszczowej – łopatki, kręgosłup, łokcie, kolana, itp.
  • Choroby nowotworowe
  • Gruźlica
  • Nie stosuje się u osób powyżej 70 roku życia
  • Nie stosować bezpośrednio po posiłku